Volg 26GL5

De bel wordt drie keer geluid en nu halverwege de reis weten de trainees precies wat dat betekend…. Verzamelen! Iedereen komt naar het voordek en Anousch en Lisanne beginnen uit te leggen dat ze uitleg krijgen over de verschillende stage plekken. Ze mogen een top 3 doorgeven met motivatiebrieven en alle trainees gaan op 2 plekken stage lopen. Dit is allemaal uitgelegd en dan opeens komt het gallyteam naar voren en beginnen te rappen, wat is dit…. Maar als je goed luistert hoor je het, ze rappen over de taken die je gaat doen. Vervolgens duiken er opeens docenten op met verrekijkers die net doen of docenten vreemde dieren zijn die eigenlijk heel veel taken doen. De deckhand komen naar voren en doen een woord spel. Er wordt veel gelachen, we zijn benieuwd naar de pitches van de trainees voor de shiptakeover!

Yachtclub in hamilton. “Ik zou het heel graag doen maar over 10 minuten heb ik een lunchafspraak met mijn vrouw en dochter ”. Een keurige heer kijkt me vriendelijk aan vanachter een keurig gedekt tafeltje op het terras van de Royal Bermudan Yacht Club. Een deftig gebouw met veel geschiedenis aan het water in Hamilton.

Ik heb zojuist gevraagd of iemand onze trainees een korte rondleiding zou kunnen geven. Hij laat me snel een paar dingen zien en zegt dat ik dit kan vertellen aan de trainees. Om niet het gehele gebouw te “bezetten” roep ik tien trainees naar binnen. Juist als we door een glazen deur ons vergapen aan allerlei zilveren schalen en bokalen die in een grote kamer met een haard staan, vraagt iemand “willen jullie dit zien?” Ik antwoord bevestigend maar zeg dat de deur op slot is.

Hij antwoord dat klopt en ik weet waar de sleutel is. Hij grijpt ergens een sleutel vandaan opent de deur en zegt:” Hi I am Hal and I am the commodore at this moment, shall I give you a tour?” Dit is precies wat we eerder hadden gehoopt en 40 trainees tegelijk blijkt Hal ook geen probleem te vinden. We horen over de geschiedenis van het gebouw, de club, de mens bar (tot voor kort alleen voor mannen) en allerlei bijzondere en ook wel Engels aandoende gebruiken en regels.

Als we naar buiten lopen over het lunchterras met een paar gezinnen met kleine kinderen, roepen een paar trainees:”Dit lijkt wel White Lotus”. Hal weet van geen ophouden en biedt ons aan het einde van de toer ook nog een bezoek aan op de “Spirit of Bermuda”, die voor de club aan de steiger ligt. Hier kunnen de trainees zien hoe een ander traineeship eruit ziet. Een foto van alle trainees is een prachtig slot van dit onverwachte “avontuur”. Voor de trainees mag de focus nu weer naar een “normaal” leven. Nog even naar de supermarkt.

Op lazy day komen de tekenboekjes te voorschijn

Lazy day op het schip. Ik kom mijn cabin uit en zie een trainee rustig naar een boekje zitten te staren. Wat een rust, ik hoor alleen het golven van het water. Een half uur later worden de trainees uitgeslapen wakker de rust is weg, iedereen is opgewekt. Achter mij wordt er mee gezongen met muziek.

Ik loop een rondje om te kijken wat er allemaal gedaan wordt op zo’n relaxte dag. Beneden wordt het schip getekend. “Kijk hij heeft een hele mooie Gulden Leeuw getekend” wordt er tegen mij gezegd. Trots laten ze het zien. Het is versie 3 kijk dit was 2 en dit 1, de tekening is al veel beter! Alleen de neus van de boot nog wat lager de volgende keer.

Ik vervolg mijn rondje verder naar boven. Acht Masterskiptrainees zitten op het bridge deck van de Gulden Leeuw. Overal liggen schriftjes en pennen met concepttekeningen van bloemen, dolfijnen, kwallen en andere nautische beelden.

Hugo trekt de tekeningen met henna over op armen, polsen, kuiten en voeten van de zonnebadende trainees. Ook de docenten willen wel zo’n tijdelijke tattoo.

Het moet een half uurtje drogen en dan is het ingetrokken. De henna blijft een week zitten. Wanneer is nu een beter moment om een kleine tattoo uit te proberen dan als je met je Masterskip family aan boord zit en verder niemand tegenkomt?

Het is donker, 23:17.
De lijnen wiebelen voor mijn neus heen en weer, er is nog één zeil dat uit is. Af en toe is er licht van de bliksem, maar geen geluid. Ik kijk omhoog naar de heldere hemel, al die sterren, zo mooi.

Nu besef ik waar ik sta, en waar ik al die tijd naar toe heb gewerkt.

Geschreven over 12 april
Willemijn